பார்த்ததும், படித்ததும் ..

மிக நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு,தற்போதுதான் திரையரங்கிற்குச் சென்று படம் பார்க்கும் பழக்கத்தை ஆரம்பித்திருக்கின்றேன்..
தனக்கே தெரியாமல் என்னுள் நிறைய மாற்றங்களை சாத்தியப்படுத்திய அந்த அன்பருக்கு என் நன்றி.. <ஆனால், இன்னும் ஏன் அவரை நண்பர் என்று அழைக்க முடிவதில்லை என்று சத்தியமாக எனக்கு தெரியவில்லை :-)>

பார்த்தது:
கிட்டத்தட்ட ஏழு வருடங்களுக்கு முன், மதுரையில் இருக்கும் பொழுது மன்மதன் பார்த்தது.. அதன் பிறகு சில மாதங்களுக்கு முன்னர் தான் எந்திரன் பார்த்தேன்.. என்னதான் ரஜினி படங்கள் எனக்கு பிடிக்காது என்று சொல்லிக்கொண்டாலும், எந்திரனுக்கு என்னை இழுத்துச் சென்றது சத்தியமாக ரஜினி தான்..
இதோ பிறகு கடந்த வார இறுதியில் யுத்தம் செய் பார்த்தேன்.. எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது.. எனக்கு தெரிந்தவரையில், கடந்த 15 ஆண்டுகளில், இது போல் ஒரு Decent Thriller படம் (தமிழில்) நான் பார்த்தது இல்லை..


அனுமதி சீட்டை வாங்கும் வேளையில் தான், இது 18 வயதிற்கு மேற்பட்டோருக்கான படம் என்று அதில் அச்சிடப்பட்டிருப்பதைப் பார்த்தேன்.. சென்றிருப்பதோ என் குடும்பத்தினருடன்.. ஆனாலும், மிஸ்கின் மீதிருந்த நம்பிக்கையில் வாங்கி விட்டேன்.. நல்லவேளை நான் ஏமாறவில்லை.. கண்டிப்பாக வேறு இயக்குனர்கள் படம் என்றால், நான் யோசித்திருப்பேன்.. மிஸ்கினை நான் நம்பியதற்க்கான காரணம் - அஞ்சாதே படம் வெளியான பொழுது அந்தப் படத்தில் வந்த ஒரு காட்சியைப் பற்றி அவர் அளித்த பேட்டியே..
வில்லனான பிரசன்னா, நாயகி விஜயலட்சுமி குளிப்பதை ஒரு துவாரத்தின் வழியாக பார்ப்பதாக ஒரு காட்சி வரும்.. அநேகமாக அனைத்து இயக்குனர்களும், அந்த காட்சில் பிரசன்னாவினது பார்வையை நமக்கும் காட்டி இருப்பார்கள்.. ஆனால் மிஸ்கின் காட்டவில்லை... ஏன் என்று கேட்டதற்கு அவர் சொன்ன காரணம் இதோ - "பார்வையாளர்களையும் நான் அயோக்கியர்களாக நான் மாற்ற விரும்பவில்லை".. இந்த பதில் எனக்கு ரொம்பவும் பிடித்திருந்தது.. அந்தக் காட்சியை பார்க்கமுடியாமல் போன கோபம் எனக்கு இருந்தாலும் ;-)

கதை என்ற அளவில் அஞ்சாதே-விற்கும் யுத்தம் செய்-க்கும் நிறைய வித்தியாசங்கள் இருந்தாலும், அஞ்சாதேயினுடைய SHADE இந்த படத்தில் கொஞ்சம் நிறையவே இருப்பதாகவே எனக்குப்படுகிறது.. <நாடோடிகள் பார்க்கும் பொழுது சுப்ரமணியபுரம் ஞாபகம் வந்ததைப் போல்..>
இது போன்ற ஒரு அருமையான படத்தின் சுவாரசியமே, அதன் முடிவில் விலகும் மர்மங்கள் தான்.. அனால் இந்த படத்தில், மொட்டை அடித்த சுஜாவின் அம்மாவை போஸ்டரில் போட்டு, "ஒரு தாயின் வேட்கை" என்று விளம்பரம் செய்திருக்கின்றார்கள்..அது ஏன் என்று தயாரிப்பாளரைத் தான் கேட்க வேண்டும்..

படித்தது:
கிழக்கு பதிப்பகத்தில் 25.00 ரூபாயில் 80-பக்கங்கள் கொண்ட சிறிய புத்தகங்கள் நிறைய வெளியிட்டிருந்தார்கள்.. என் அம்மாவுடன் புத்தக கண்காட்சிக்கு சென்ற பொழுது வாங்கியிருந்தேன்.. "ஹிட்லர், நாதுராம் விநாயக் கோட்சே, அம்பேத்கர், சுபாஷ் சந்திர போஸ், அலெக்சாண்டர், நெப்போலியன், தந்தை பெரியார்" என்று கிட்டத்தட்ட 20 புத்தகங்கள் வாங்கியிருந்தேன்.. அனைத்தையும் படித்து முடித்து விட்டேன்.. இது போல் குறைந்த விலையில், தேவையான சுவாரசியமான விஷயங்களை உள்ளடக்கி உபயோகமாக புத்தகங்களை வெளியிட்டிருப்பது மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது..
என் அம்மாவும் இதே விலையில் உள்ள சமையல் புத்தகங்களை அள்ளியிருந்தார்.. அனைத்தும் உபயோகமா இருப்பதாக அவர் சொல்வதை நம்ப கொஞ்சம் கஷ்டமாக இருந்தாலும் என் அப்பாவும் அதையே வழி மொழிந்திருப்ப்பதால் நம்பியிருக்கிறேன்.. ;-)
என் அப்பா அர்த்தமுள்ள இந்து மதம் வேண்டும் என்றிருந்தார்.. வாங்கியும் கொடுத்துவிட்டேன்.. இன்னும் அவர் அதை தொட்டபாடில்லை.. Bank Auditing என்று இந்த ஒரு மாதம் முழுவதும் ரொம்பவும் பிசியாக இருப்பதால் அவரால் படிக்கவில்லை.. அம்மா தான் அதையும் படித்துக் கொண்டிருக்கின்றார்..


ச.ந.கண்ணன் எழுதிய ராஜ ராஜ சோழன் புத்தகத்தை படித்து முடித்து விட்டேன்.. நன்றாக இருந்தது.. சோழர் கால ஆட்சி நிர்வாகம்/பெண்டிரது வாழ்க்கை முறை/தேவரடியார் குலம் என நிறைய விஷயங்கள் புதிதாக தெரிந்து கொண்டேன்..
போரில் தன்னுடன் தோற்ற மன்னர்களது மனைவியரை இன்பம் நுகரும் பொருட்களாக வைத்திருப்பது அக்காலத்தில் சாதாரணமான விஷயம் தான்.. அதையேதான் சோழனும் செய்திருக்கின்றான்.. No one is exceptional in this.. ;-)
நான் எதிர்பார்த்தது போலவே ஆதித்த கரிகாலனைப் பற்றி அவ்வளவாக இல்லை.. ராஜ ராஜ சோழனைப் பற்றிய புத்தகமாக இருந்தாலும் சற்றேனும் ஆதித்தனைப் பற்றி கொஞ்சம் கூடுதலாக எழுதி இருக்கலாம்..

நான் இப்பொழுது படித்துக் கொண்டிருப்பது சோவின் "திரையுலகைத் திரும்பிப் பார்கின்றேன்"..அவருடைய satire பாணியில் இருக்கும் என்று பார்த்தால், ரொம்பவும் subtle-ஆக இருக்கிறது.. :-(

நன்றி!!

அல்பிரட் ஹிட்ச்காக்

நான் அல்பிரட் ஹிட்ச்காக்-கினது திகில்/மர்மப் படங்களை மிகவும் விரும்பிப் பார்ப்பேன்.. சற்றேறக்குறைய அவரது எல்லா படங்களையுமே பார்த்திருக்கிறேன்.. தொழில்நுட்பம் வளர்ச்சியடையாத அந்தக் காலகட்டங்களிலேயே நாம் மிரளக்கூடிய அளவிற்கு அவருடைய படைப்புகள் இருக்கும்.. தற்பொழுது வருகின்ற திகில் திரைப்படங்களின் காட்சியமைப்பில் பெரும்பாலும் குரூரமும், வன்முறையுமே வியாபித்திருக்கும்.. இதற்கு மாறாக சற்றே நயமாக படம் பிடிக்கப்பற்றிக்கும் ஹிட்ச்காக்கினது படங்கள்..

மர்மப்படங்கள் மீது எனக்கு எப்படி ஈர்ப்பு ஏற்ப்பட்டது என்றால், சிறுவயதிலேயே எனக்கு மர்மக்கதைகளின்பால் ஏற்பட்ட காதல் தான் காரணம்..தேவனின் துப்பறியும் சாம்பு கதைகளை படிக்கும்போதெல்லாம் நானே அந்த கதையின் ஒரு கதாபாத்திரமாக மாறிவிடுவேன்.. (அவை பெரும்பாலும் குழந்தைகளை ஈர்க்கும் வண்ணம் சற்று நகைச்சுவை முலாம் பூசப்பட்டதாகவே இருக்கும்).. பிற்பாடு என்னுடைய பதின்ம வயதுகளில் பட்டுக்கோட்டை பிரபாகர், ஆர்னிகா நாசர், சுபா போன்றோர்களது படைப்புகளை மட்டுமல்லாது, சுஜாதவினது மர்ம நாவல்களையும் (எனக்கு மிகவும் பிடித்தமானவை - கரையெல்லாம் செண்பகப்பூ, நிர்வாண நகரம், கொலையுதிர் காலம்) விடாது படித்திருக்கிறேன்.. இந்திரா சௌந்தர்ராஜனுடைய அமானுஷ்யம் கலந்த மர்ம நாவல்களையும் எனக்கு ரொம்பப் பிடிக்கும்..

படித்து முடித்து, பிற்பாடு வேலையில்சேர்ந்த இப்பொழுதைய கால கட்டங்களில்தான் (கடந்த மூன்று/நான்கு வருடங்களில்) ஹிட்ச்காக்கினுடைய மர்மப்படங்களை தேடிப்பிடித்து பார்க்க ஆரம்பித்தேன்.. அவற்றில் எனக்குப் பிடித்த சில படங்களையும், அவற்றை தமிழ்த் திரைப்படங்களில் எவ்வாறு செலவில்லாமல் (ஹிட்ச்காக்கிடம் கண்டிப்பாக முறையாக உரிமையெல்லாம் பெற்றிருக்க மாட்டார்கள் என்பது என்னுடைய எண்ணம்) புகுத்தி இருக்கிறார்கள் என்பதைப் பற்றியும் இங்கு எழுதலாம் என்பதே இந்தப் பதிவினுடைய நோக்கம் ஆகும்..

Psycho (1960)

> ஹிட்ச்காக் என்றதுமே எல்லாருக்கும் நினைவிற்கு வருவது அவருடைய mastepiece என்று கருதப்படுகிற Psycho படமாகத்தானிருக்கும்.. இதைப்பற்றி ஒரு தனி பதிவே எழுத வேண்டி இருக்குமளவிற்கு விஷயங்கள் இருக்கின்றன..
> கலர்ப்படங்கள் சற்றேறக்குறைய முழுமையாக ஆக்கிரமிக்கப் பட்டுவிட்ட காலத்தில், முழுக்க முழுக்க கருப்பு வெள்ளையிலேயே எடுக்கப்பட்டது இந்தப் படம்..
> இந்தப்படத்தில் வரும் கொலைகாட்சிகளில் ஒன்றில் கூட கொலையாளியினுடைய கத்தி எதிராளியின் மீது பாய்வது போல் நீங்கள் பார்க்க முடியாது.. நீங்கள் உன்னிப்பாக கூர்ந்து கவனித்தால் தான் அது உங்களுக்குப் தெரியவரும்..
> அதிலும் குறிப்பாக, கதாநாயகி குளியலறையில் கொலை செய்யப்படும் காட்சி மிகவும் மூர்க்கத்தனமான காண்பிக்கப்பட்டிருப்பது போல் தெரியும்.. ஆனால், அந்தக்காட்சியில் அவள் மீது கத்திக்குத்து விழுவதை நீங்கள் பார்க்க முடியாது..
> ஏழு நாட்கள் தொடர்ந்து எடுக்கப்பட்ட இந்தக்காட்சி, திரையும் வெறும் மூன்று நிமிடங்களே வரும்.. அந்த மூன்று நிமிடங்களில் பல்வேறு கோணங்களில் இருந்தும், cut -shot உத்தியைப் பயன்படுத்தியும் காட்சியமைத்து நம்மை மிரட்டி இருப்பார்.. அமெரிக்க திரைப்படக் கல்லூரியிலே, ஹிட்ச்காக் இந்தக் காட்சி எப்படி படம் பிடித்தார் என்று ஒரு செயல்முறை விளக்க வகுப்பே இருக்கிறதென்றால் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்..
> கதையின் போக்கு மிகவும் அருமையாக இருக்கும்.. படத்தினுடைய முதல் பாதியில், அந்த நாற்பதாயிரம் டாலர்கள் தான் கதையின் முக்கியமான காரணி என்று நம்மை எண்ண வைத்து பிற்ப்பாடு கதையை வேறு களத்தில் நகர்த்திச்சென்றிருப்பார்..
> கதாநாயகிக்கு ஏதோ தப்பாக நடக்கப்போகிறது என்பதை நமக்கு அடுத்தடுத்த காட்சிகளின் வாயிலாக நம்மை எச்சரித்திருப்பார்.. அவளை சந்தேகக்கண்ணோடு அணுகும் நெடுஞ்சாலை காவலதிகாரி, அவளது காரை மாற்றிக்கொடுக்கும் அந்த கடை உரிமையாளர், அந்தக்கடையின் பணியாளர் கடைசியாக "Hey" என்று அழைத்து அவள் மறந்து விட்டுச்செல்லவிருந்த பெட்டியை கொடுப்பது என்று நம்மை அடுத்து நிகழவிருக்கும் பயங்கரத்திற்கு தயார் செய்திருப்பார்)..
> Anthony Perkins நடிப்பும், Bernard Herrmann இசைகோர்பும் படத்திருக்கு பெரிய பலம் சேர்த்ததென்பதையும் மறுக்க முடியாது.. (இவர்கள் மிகச்சிறந்த கலைஞர்களா இல்லையா என்பதெல்லாம் எனக்கு தெரியாது.. உண்மையைச் சொல்லவேண்டுமென்றால், இந்தப்படம் பார்த்த பிறகே இவர்களைப்பற்றி எனக்கு தெரியவந்தது.. ஆனாலும் Psycho-ல் இவர்களது பங்களிப்பைப் பார்த்தபிறகு என்னால் அதை எழுதாமல் இருக்க முடியவில்லை)
> இந்தப்படத்தின் மூலக்கருவைப் பயன்படுத்தி மூடுபனி (பிரதாப் போத்தன் நடித்தது) என்றொரு தமிழ்ப்படம் வந்தது.. அது வெற்றிகரமாக ஓடியதா இல்லையா என்று எனக்குத் தெரியாது..

Vertigo (1958)

> இதை ஒரு திகில் படம் என்று சொல்ல முடியாது.. மர்மப்படம் என்றே சொல்ல வேண்டும்..
> acrophobia எனும் உயரத்தைக் கண்டால் நடுங்கும் இயல்பை உடைய ஒரு துப்பறிவாளன் தான் படத்தின் கதாநாயகன்..
> கதாநாயகனது பயத்தை பார்வையாளர்களும் உணர வேண்டுமென்பதற்க்காக முதன் முதலில் இந்தப்படத்தில்தான் Zoom-Out டெக்னிக்கை இவர் பயன்படுத்திக் காட்டினார் என்று imdb-யில்படித்தேன்..
> acrophobia-வினால் தான் இழந்த வேலையே/அடைந்த அவமானத்தைத் துடைத்தெறிவதற்க்காக, நடத்தை சரிவராத ஒருவரது மனைவியை கண்காணிக்கும் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொள்ளும் கதாநாயகன், பிற்பாடு அவுளுடனேயே காதலில் விழுவதாக கதைசெல்லும்..
> அந்தக்காதலானது மர்மம்/முற்பிறவி ஞாபகம்/ரகசியம் நிறைந்த பல சம்பவங்களுக்கு இட்டுச்செல்லும்.. அந்தப் பெண்ணுடைய கணவன் தன்னுடைய சுயநலத்திற்க்காக acrophobia குறைபாடுடைய கதாநாயகனைப் பயன்படுத்தியிருப்பார் என்பது இறுதில் தான் நமக்குத் தெரியவரும்..
> துப்பறியும் கதைதான் என்றாலும், தன்னுடைய திரைக்கதையின் மூலம் மிகவும் மிகவும் பிரமாதமாகப் படமாக்கி இருப்பார் ஹிட்ச்காக்..
> உயரமான கட்டிடத்தின் மேலேறிச் செல்லும் கதாநாயகி, அங்கிருந்து கீழே விழுந்து இறப்பது போல் (நாயகனை ஏமாற்றுவதற்காக) சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கும் காட்சியை - அதே காலகட்டத்தில் எம்ஜியார் நடித்து வெளிவந்த "கலங்கரை விளக்கம்" என்ற தமிழ்ப்படத்தில் பயன்படுத்தி இருப்பார்கள்.. தமிழ் படங்களில் கூட வித்தியாசமாக, அதுவும் அந்நாட்களிலேயே யோசித்திருக்கிறார்களே என்று ரொம்பநாட்களாக வியந்து கொண்டிருந்தேன்.. சில வருடங்களுக்கு முன்பு Vertigo-படம் பார்க்கும் வரை எனக்கு இந்த உண்மை தெரியாது..

Shadow of a doubt (1943)

> ஹிட்ச்காக்கினது ஆரம்ப காலத்தில் வந்த இந்தப்படம் தான் அவரை ஒரு கைதேர்த்த திகில் திரைப்பட இயக்குனராக உலகுக்கு அறிவித்தது..
> ஹிட்ச்காக்கைப் பொறுத்தவரையில், தான் இயக்கியவற்றில் தனக்கு மிகவும் பிடித்த படங்கள் என்று சொல்லும் மிகச் சில படங்களில் இதுவும் ஒன்று..
> "Uncle Charlie", "Lady Charlie" என்ற இரு கதாபாத்திரங்களை மட்டும் பிரதானமாக வைத்துப் பின்னப்பட்டிருக்கும் இப்படம், ஒரு "silent thriller" வகையைச் சேர்த்தது..
> Lady Charlie என்பவள் தன் குடும்பத்தினருடன் ஒரு சிறு நகரில் வசித்து வரும் ஒரு இளம் பெண்.. அவளது வீடிற்கு வருகை தரும் (அவளது குடும்பத்தினர் இதுவரையில் பார்த்திராத) Uncle Charlie-னது வருகை, அதை தொடர்ந்து வரும் சம்பவங்கள் என்று நீளும் இப்படம், மிக அருமையாக திடுக்கிடும் சம்பவங்கள் கொண்டது..
> சத்யராஜ் நடித்த எண்பதுகளில் வந்த ஒரு திரைப்படம், இதே போன்ற ஒரு தளத்தில் எடுக்கப்பட்டிருக்கும்.. (படத்தின் பெயர் ஞாபகம் இல்லை.. சமீபத்தில் ராஜ் டிவியில் ஒளிபரப்பான பொழுது அதைப்பார்த்தேன்..)
> மேலும், Lady Charlie-யை Uncle Charlie பூட்டிய கார் செட்டில் சிக்க வைத்து, காரை ஸ்டார்ட் செய்து அந்த புகைமூட்டங்களில் சிக்கவைத்து கொலை செய்ய முயலும் சம்பவம், அஜித் நடித்த காதல் மன்னன் படத்தில் வேறு விதத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கும்..

மேற்கூறிய மூன்று படங்கள் மட்டுமே எனக்குப் பிடித்த படங்கள் என்றில்லை.. இதைதவிர Lifeboat, The Birds, Rebecca, Rope போன்ற படங்களும் எனக்கு மிகவும் பிடித்தவை.. அவற்றைப் பற்றி அடுத்து பதிவில் விரிவாக எழுதலாமென்றிருக்கிறேன்..

நன்றி!!